Thuiszitten, passend onderwijs??

We hebben sinds oktober 2013 een “Thuiszitter”, zo heet dat officieel als je kind niet meer naar school kan.

Onze dochter van 14 jaar met autisme en een angststoornis zit dus sinds oktober thuis. Zij zat toen in de 2e klas van een Mavo in onze woonplaats.
Het verhaal begint natuurlijk al veel eerder, op de basisschool, daar had onze dochter het namelijk al moeilijk. Wij hebben vanaf groep 7 aangegeven dat er ons inziens een rugzakje nodig was voor de overstap naar VO. De school gaf aan niet handelingsverlegen te zijn. Dat was vreemd want onze dochter kon heel vaak niet naar school omdat ze zo angstig was, kon niet mee op kamp en door de vele personeelswisselingen in groep 8 heeft zij een heel moeilijk jaar gehad met veel verzuim. Maar van een kind wat er niet is heb je ook geen last toch?……. Ze had elke week een gesprek met de Intern Begeleidster die handgeschreven schema’s maakte voor haar om structuur en duidelijkheid te bieden. Ook ging zij daarheen als ze door overprikkeling de klas uit rende. Ze had dus duidelijk wel begeleiding nodig! Ook de kinderpsychiater had een schriftelijk verzoek gedaan aan school voor de aanvraag van extra Begeleiding voor het Voortgezet Onderwijs.

Uit de Citotoets kwam een VWO advies. Wij hebben dat weloverwogen niet gedaan omdat onze dochter al zoveel problemen had met alle dingen rondom het naar school gaan dat we niet wilden dat ze ook nog op haar tenen zou moeten lopen met de lesstof.
Wij hebben haar aangemeld bij een kleinschalige Mavo bij ons in de buurt, bij aanmelding hebben we duidelijk aangegeven wat haar problemen waren maar dat zou volgens hen helemaal goed komen, ze hadden kennis van autisme werd ons verzekerd. Als wij maar aan de basisschool door wilden geven of ze een rugzakje wilden aanvragen, omdat de overstap naar VO voor kinderen met autisme behoorlijk pittig is.
De IB’er zei ons toe dit te gaan regelen, maar na vele malen informeren bleek een week voor afloop van het 8e schooljaar dat dit niet gebeurd was! Wij waren boos, teleurgesteld, verdrietig…. we zijn altijd goed van vertrouwen geweest en hebben op alle mogelijke manieren onze medewerking verleend. Ik heb als moeder zelfs mijn goede baan opgegeven om er zo veel mogelijk te zijn voor onze dochter. Maar dit is dus niet serieus genomen door de basisschool en hebben ze ook de vraag van het Voortgezet Onderwijs genegeerd.

Onze dochter is toen in klas 1 begonnen van de Mavo en had ongeveer om de week een gesprekje met de Zorgcoordinator. Maar daar zat niet echt regelmaat en vaak werd ze onverwachts uit de les gehaald omdat de Zorgcoordinator dan even tijd had.
Maar soms had ze ook weken geen gesprekjes en dat was voor onze dochter erg verwarrend. Aanvankelijk leek het redelijk te gaan, maar omdat er dus geen echte regelmaat in zat was het niet duidelijk/helpend voor onze dochter. Ook werd het steeds lastiger zich staande te houden op school in een klas met 30 leerlingen. Het eerste jaar sloot ze af met zeer goede cijfers maar wel met 156 afwezigheidsuren!
Aan het begin van het 2e leerjaar ging het al vrij snel niet goed, ze raakte sterk overprikkeld, erg angstig en kon aan veel dingen niet mee doen, ze voelde zich daardoor erg eenzaam en had geen aansluiting bij haar klasgenoten. Projectweken, uitstapjes, schoolkampen alles verstoorde het normale patroon en het gewone lesprogramma werd vaker niet gevolgd dan wel. Dit is heel zwaar en onvoorspelbaar voor kinderen met Autisme. Maar werd er dan gezegd; het is juist leuk zo’n Projectweek gaan we allemaal leuke dingen doen. Onze dochter zei: Mam waarom kan ik niet gewoon Nederlands, Biologie en Gym krijgen? Uiteindelijk kon ze half oktober 2013 niet meer naar school.

De Autismecoach en ik hebben een gesprek gehad op school en onze dochter zou met spoed besproken worden door de Zat Commissie. De uitkomst hiervan was dat ze Cluster 4 onderwijs het meest passend vonden. Hier waren wij het niet mee eens, ze had namelijk nog niet de ondersteuning gehad die bij een rugzakleerling hoort. We wilden het heel graag op een andere school in de buurt proberen (Groen college) met een rugzakje. Deze school heeft een paardenopleiding en dat zou heel goed bij haar passen gezien haar interesses en we hadden goede hoop dat dit wel zou slagen. We wilden gewoon erg graag dat ze nog een kans kreeg met goede begeleiding! Beide scholen hebben echter dezelfde Ambulant Begeleider en die bepaalde dat onze dochter daar niet welkom was. Onze dochter had schoolangst werd er gezegd en we moesten niet denken dat dit zomaar over zou gaan als ze op een andere school zou komen. Er werd letterlijk gevraagd hoe we het in ons hoofd haalden met dit voorstel te komen, ik normaal de rust zelve ben huilend het gesprek uitgelopen.
Onze dochter heeft angsten omdat ze autisme heeft en omdat er op de scholen niet goed mee om is gegaan is ze helaas nog angstiger geworden. Wij hebben het gevoel dat onze dochter met Passend Onderwijs voor de deur nog snel naar een Cluster 4 school is verwezen.

Dat klinkt hard maar zo komt het wel over zeker als je hoort dat de Mavo alle handelingsplannen ook pas achteraf heeft gemaakt (nodig voor aanvraag Cluster4 ) en ze ook niet de begeleiding heeft gekregen die beloofd was. Terwijl ze wel aangemeld was als “zorgleerling” inclusief informatie van kinderpsychiater, ook de leerplichtambtenaar wist van het bestaan van onze dochter niet af. Terwijl zij elke 2 weken op de school kwam om de zorgleerlingen en/of leerlingen met veel verzuim te bespreken. We hebben naderhand veel steun aan haar gehad.

Maart 2014 kwam het officiele besluit in een gesprek op school dat ze naar Cluster 4 moest en werd erbij gezegd; ze moet naar de eerste de beste Cluster 4 school waar een plekje vrij was. Dat was een school zo’n 30 km verderop! Onbespreekbaar voor ons gezien de angst en vooral ook vermoeidheid van onze dochter. Elke dag 30 km heen en 30 km terug met Leerlingvervoer, dat alleen was al een reden om hier nee tegen te zeggen. (dat gaf een goed gevoel, opkomen voor je kind!)
We hebben toen een afspraak gemaakt met de Leerplichtambtenaar en hebben daar een fijn gesprek mee gehad. We hebben met haar kunnen afspreken dat we mochten wachten op een plekje op een school in de buurt omdat het voor onze dochter gewoon veel beter is dichter bij huis te zijn. Daar is nu in september 2014 plaats voor haar.

Als ouders en met de Autismecoach en de kinderpsychiater hebben we zo hard geknokt voor extra hulp in de vorm van een rugzakje en die stap is gewoon volledig overgeslagen! Onze dochter heeft straks een jaar thuisgezeten en een jaar verloren!
Ze zit nu hele dagen thuis, zonder vrienden, zonder contact en dan is een jaar heel erg lang! En voor ons als ouders ook erg zwaar. Het enige wat ze doet is 3×3 uur naar een zorgboerderij, maar daar zit ze tussen volwassen verstandelijk gehandicapten!
Wat doet dit met je kind, wat doet dit met je als ouders? Je raakt het vertrouwen kwijt in mensen, organisaties, instanties, scholen, overheid…. Je bent geneigd je terug te trekken en uit de “boze buitenwereld” te blijven. We hopen dat de terugkeer naar school via Cluster 4 onderwijs weer mogelijk is, maar zelfs daar maken we ons best zorgen over! De indicatie voor Cluster 4 is ook maar 2 jaar geldig, dus als het een beetje “meezit” kan het zijn dat ze voor de 4e klas (examenjaar) nog overgeplaatst wordt naar regulier onderwijs…….

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *