Rauwe Tranen

Lieve Yfke,

4 jaar geleden kwam er een heel schuchter verlegen en angstig meisje naar de Zorgboerderij waar jij al je hele leven woonde. Het meisje keek voorzichtig eens rond en daar in de paardebox ontmoeten jouw zachte ogen de hare en ze hebben ze nooit meer losgelaten.
Altijd als mijn meisje kwam, keek je blij op en al gauw liep je vanzelf achter haar aan, het grote zwarte paard achter het fragiele meisje. Ze ging je verzorgen en later mocht ze op je rijden. Jullie kregen een band die onbeschrijfelijk was. Je gaf haar steun en nieuwe energie als ze het moeilijk had. Door jou kon ze altijd naar de boerderij gaan ook op de momenten dat ze eigenlijk nergens meer heen kon van de angst.
Maar ze wist dat jij trouw op haar stond te wachten. Ontelbare foto’s en filmpjes heeft ze gemaakt van jou, haar dierbare vriendin voor het leven. Bij jou kon ze uithuilen, bij jou kon ze lachen, bij jou werd ze sterker. Als ze over je praatte kwamen er lichtjes in haar ogen, dat deed jij en ik was je zo ontzettend dankbaar…..
Twee jaar geleden overleed jouw zoon, de prachtige Friese ruin Hidde van net 3 jaar oud door een ongeluk. Yfke, jij was zo verdrietig, je miste hem verschrikkelijk. Maar toen was het meisje ondanks haar eigen verdriet om Hidde er voor jou, ze zorgde zo goed voor je, en probeerde je te troosten ook al kon ze natuurlijk nooit jouw kind vervangen. Langzaam werd je weer vrolijker en na een tijdje konden jullie weer samen plezier hebben.
Vorig jaar werd je drachtig, wat een ongelofelijk nieuws, je zou eindelijk weer een veulentje krijgen. 11 maanden lang hebben we uitgekeken naar de dag dat we je kleintje konden zien.
Afgelopen zaterdagmorgen kwam mijn meisje met een stralend gezicht naar me toe met haar telefoon en daarop een foto van je prachtige kleine hengstje Wessel. Wat waren we blij, geweldig dat hij er eindelijk was!

Nauwelijks een uur later ging mijn telefoon en kreeg ik het onbeschrijfelijke verschrikkelijke bericht dat jij door complicaties met de nageboorte was overleden.
Ik heb geschreeuwd van verdriet; nee dit kon niet waar zijn! Hoe moest mijn dochter nu verder zonder haar rots in de branding, zonder haar aller aller beste vriendin? Kan dit met een paard? Ja dat kan, door haar autisme is het voor haar heel moeilijk vriendschappen aan te gaan en te onderhouden maar bij Yfke waren er nooit geen verwachtingen, geen verwijten, geen vooroordelen, alleen maar pure vriendschap…… ik kan eigenlijk geen woorden vinden om deze bijzondere vriendschap te beschrijven.
Toen moest ik het allermoeilijkste gaan doen wat een moeder kan doen, ik moest haar heel stevig vasthouden en vertellen dat jij er niet meer was, heengegaan zonder afscheid te kunnen nemen………Lieve Yfke, hoe moet ze nu verder zonder jou, zonder je warme snuit in haar nek, zonder je begroetings hinnikje, zonder je zachte manen waarin ze kon uithuilen…….

Maar ik ben je zo dankbaar voor de 4 jaar die je in haar leven was , je hebt haar beter geholpen als menig hulpverlener. Jullie vriendschap is zo bijzonder geweest, veel paarden heeft ze gekend maar niemand was zoals jij.
Ik wil je bedanken Yfke voor wat je voor haar betekent hebt, voor alle lessen die je haar hebt geleerd, voor het zelfvertrouwen wat ze kreeg door jou, voor jullie bijzondere band…… een meisje met autisme en de vriendschap met een paard.
Ik snap het waarom absoluut niet, mijn hart doet pijn dat mijn meisje dit mee moet maken. Zelfs ik die bang ben voor paarden zag wat voor bijzonder paard je was en ik was niet bang bij jou.
We zullen goed voor jouw kleintje zorgen Yfke, je was zo blij de eerste uurtjes die je met hem door mocht brengen is ons verteld. En met dat gegeven gaan we verder.
Maar voor nu is het gemis ontzettend groot bij de zorgboerderij maar in het bijzonder bij het meisje wat je zo hard nodig had.

Rauwe tranen zullen voorlopig nog blijven komen, totdat de mooie herinneringen het verdriet langzaam zal verdringen. Vergeten zullen we je nooit, lieve bijzondere Yfke!

Anno

serge-rebecca3.jpg

Reacties (2)

  1. Anoniem

    Dit is inderdaad onbeschrijfelijk… Wat afschuwelijk om mee te maken. Heel veel sterkte gewenst aan je dochter en ook aan jou natuurlijk.

    Reageren
  2. oma

    oh wat heb jij een mooi beeld gebracht over yfke en jezelf
    ik heb er van genoten maar was ook erg ontroerd, wat was
    het een grote vriend van je he, van harte hoop ik dat je
    ook veel liefde van haar “zoontje” mag krijgen

    Reageren

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *