Latest Posts

Teer als een vlinder…..

Eindelijk daar komen de tranen, ik had haar gezichtje al steeds somberder zien worden, en nu snikt ze het uit. Mam; ik ben zo bang om naar mijn nieuwe school te gaan.
Ook in mijn maag zit een enorme knoop wat is het moeilijk om positief te zijn en te zeggen dat ze dit echt kan (geloof ik dat zelf wel?). Elf maanden is ze nu thuis geweest, onze dochter van 14 jaar met Autisme, volkomen vastgelopen in het Reguliere Onderwijs, nu is er een plekje voor haar op Speciaal Onderwijs.

Elf maanden van thuiszitten waarin ze door school en onderwijsland volledig aan haar lot werd overgelaten, ja er waren talloze gesprekken…… maar niet met haar. Aan haar werd niets gevraagd, er werd over haar gepraat en er werd voor haar beslist. Ik was bij veel van deze gesprekken, ik mocht dingen zeggen maar of het aankwam; ik weet het niet. Een keer heeft ze gezegd; mam gaan ze ook nog met mij praten, wat ik wil?…… dat is niet gebeurd. 11 maanden waarin niet geleerd werd, ik was zo verbaasd dat er niets aangeboden werd aan kinderen die (tijdelijk) thuiszitten. Inmiddels wijzer geworden weet ik dat het gewoon zo gaat en dat er duizenden kinderen zijn zoals mijn dochter.

En nu hou ik dat snikkende meisje vast en voel haar angst trillen onder mijn handen, mijn blouse wordt nat van de tranen. (meer…)

Wilde Perzik

Al een aantal dagen loop ik over dit blog na te denken, het laat me niet los, de “wilde perzik”! En nee dit wordt geen gezond fruitblog, we komen uiteindelijk uit op autisme!

Een paar jaar geleden zag ik ze voor het eerst, “wilde perziken”, kleine platte oranjeroze vruchten in een doosje bij de grote Super.
Ik dacht wat zijn dat voor raar uitziende platte dingen en schonk er verder geen aandacht aan, als ik perziken wilde nam ik de gewone of nog makkelijker uit blik. Tot vorig jaar, ze waren in de aanbieding de “wilde” perziken, ik dacht; ach laat ik eens een doosje meenemen ik vond de kleur eigenlijk wel heel mooi rozerood. Thuisgekomen legde ik ze in een blauw schaaltje en maakte er een foto van, zo die stonden best mooi op mijn houten aanrecht!

Wilde perziken

Na een paar dagen rook ik een zachte zoete geur in mijn keuken, ik wist eerst niet waar het vandaan kwam, maar al gauw kwam ik erachter dat de “wilde perziken” deze heerlijke geur verspreiden. Nieuwsgierig geworden pelde ik bij een rijpe perzik de schil eraf en sneed hem in stukjes, de geur die van de perzik afkwam was zo heerlijk dat ik verwonderd was. Hoe kan iets wat er zo apart en anders uitzag, nu zo heerlijk ruiken? Maar toen nam ik een hap en ik was gelijk verkocht, wat was dit heerlijk, dit was vele malen lekkerder als een gewone perzik, terwijl ik ze behalve de kleur eigenlijk maar lelijke vruchten vond. Sindsdien ben ik dol op dit heerlijke fruit en geniet ik er met volle teugen van als ze er zijn. Uren nadat je een wilde perzik hebt gepeld ruiken je handen nog heerlijk!

Ineens dacht ik aan mijn dochter met autisme, ze doet me aan een “wilde perzik” denken, ze lijkt totaal niet op een gewone perzik. Daardoor duurde het ook langer voordat ik doorhad dat ze heel bijzonder was. De buitenkant, het contact, het gedrag maakte dat ik het niet begreep.
Nu ik langer met haar onderweg ben en haar rustig haar gang laat gaan zie ik haar veranderen en langzaamaan komt er een zoete geur vrij die nieuwsgierig maakt. Hoe denkt zij over de wereld om haar heen, hoe ziet zij de dingen. En heel vaak komt het voor mij als een verrassing (meer…)

Bladwijzers